Imazhin që po shikoni në këtë blog, ndoshta e keni parë shumë herë në Tiranë dhe ndoshta keni ndjerë të njëjtin inat dhe trishtim që ndjejmë edhe ne! Në Shqipëri, ndërtohet jo duke menduar dinjitetin njerëzor por duke menduar përfitimin zgjedhor. Ndërtohet jo për ta bërë jetën e secilit më të mirë, por për të performuar pas shtrirjes së asfaltit përpara disa kamerave e për të thënë: “Shiko, se çfarë bëra unë!”.
Fotoja që shikoni është marrë në një nga rrugët e Tiranës. Askush nuk do të rrinte pa përgëzuar Bashkinë për asfaltimin e kësaj rruge, por një qytetar që kërkon mbi të gjitha dinjitetin e tij nuk mund të rrinte pa thënë se edhe kur e shtron këtë dreq asfalti, të paktën mendo për njerëzit që do të kalojnë mbi të edhe në fazën e ndërtimit! Nëse nuk e mbyll dot atë gropën e ujërave të zeza nga ku del një aromë aspak e këndshme, të paktën, o ndërtues, kushdo qofsh, mbuloje! Që kur të moshuar me aftësi të kufizuara, të kalojnë në të, mirë erën e padurueshme që nuk e shmangin dot, por të paktën ecjen pa frikë se do bien brenda pucetës, ta eliminojnë…
1 comment:
prove
Post a Comment